ἐπάγω

ἐπάγω [ᾰ],

• bring on, οἷον ἐπʼ ἦμαρ ἄγῃσι πατήρ Od. 18.137; ἐ. πῆμά τινι Hes. Op. 242; νύκτʼ Id. Th. 176; ἐλεύθερον ἦμαρ Bacis ap. Hdt. 8.77; ἄτην ἐπʼ ἄτῃ A. Ch. 404 (lyr.), cf. S. Aj. 1189 (lyr.); κινδύνους τινί Is. 8.3; πόλεμον ἐπὶ τὰς Θήβας Aeschin. 3.140; νόσους γῆράς τε ἐ. Pl. Ti. 33a; πάθος ἐ. Hp. Morb.Sacr. 3.
• • • 2 set on, urge on, as hunters do dogs, ἐπάγοντες ἐπῇσαν (sc. κύνας) Od. 19.445, cf. X. Cyn. 10.19:— in Med., ib. 6.25.
    • • b lead on an army against the enemy, Ἄρη τινί A. Pers. 85 (lyr.); τὴν στρατιήν Hdt. 1.63, cf. 7.165; τὸ δεξιὸν κέρας Ar. Av. 353; στρατόπεδον Th. 6.69; τινὰ ἐπί τινα Id. 8.46: intr., march against, τισί Plb. 2.29.2: abs., dub. in Luc. Hist.Conscr. 21: metaph., Diph. 44 (nisi leg. ἐπῇττε).
      • c quicken the pace, Ar. Eq. 25, Nu. 390, Pl. Cra. 420d; θάττονα ῥυθμὸν ἐ. X. Smp. 2.22.
    • 3 lead on by persuasion, influence, Od. 14.392, Th. 1.107; ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγεν E. Hec. 1032: c. inf., induce one to do, ib. 260, Isoc. 14.63:—Pass., οἷς ἐπαχθέντες ὑμεῖς D. 5.10 (cod. S).
    • 4 bring in, invite as aiders or allies, τὸν Πέρσην Hdt. 9.1, cf. 8.112; τὸν Π. ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας Epist. Phil. ap. D. 12.7; Μήδους Ar. Th. 365 (v. infr. II.2.
    • 5 bring to a place, bring in, S. Tr. 378, E. Ph. 905; ἅμαξαι . . τοὺς λίθους ἐπῆγον Th. 1.93:—Med., draw in nourishment, of roots, Thphr. HP 1.1.9:— Pass., τροφὰ ἐπάγεται τῷ σώματι Ti.Locr. 102b.
    • 6 bring in, supply, ἐπιτήδεια Th. 7.60; τὰ ἐκ τῶν διωρύχων ἐ. νάματα Pl. Criti. 118e; λίμνην . . εἰς τὴν ἅλμην Ephipp. 5.12: metaph., ἐπάγει ἡ ψυχὴ τὸ ἓν ἄλλῳ Plot. 6.9.1.
    • 7 lay on or apply to one, ἐ. κέντρον πώλοις, of a charioteer, E. Hipp. 1194; ἐ. πληγὴν ἐπί τινα LXX Is. 10.24; ἐ. ζημίαν, = ἐπιτιθέναι, Luc. Anach. 11; ἔπαγε τὴν γνάθον lay your jaws to it, Ar. V. 370; ἐ. τὴν διάνοιάν τινι apply it, Plu. Per. 1.
    • 8 bring forward, ἐ. ψῆφον τοῖς ξυμμάχοις propose a vote to them, like ἐπιψηφίζειν ἐς . . Th. 1.125, cf. 87; ψῆφος ἐπῆκτό τινι περὶ φυγῆς against him, X. An. 7.7.57, cf. D. 47.28; ἐ. ὅρκον τισί Paus. 4.14.4, cf. IG 9(1).334.13 (Locr.); also ἐ. δίκην, γραφήν τινι, bring a suit against one, Pl. Lg. 881e, D. 18.150; γραφάς, εὐθύνας, εἰσαγγελίας ib. 249; λεγέτω πρότερος ὁ ἐπάγων τὰν δίκαν Foed.Delph.Pell. 1A 10; ἐ. αἰτίαν τινί D. 18.141; αἰτίαν ἐπήγαγέ μοι φόνου ψευδῆ Id. 21.110, cf.114.
    • • b introduce a person before the assembly, IG 12(7).389.5, BCH 50.251, etc.
    • 9 bring in over and above, παροψώνημα A. Ag. 1446; τῷ λόγῳ τὸ ἔργον Plu. Lyc. 8:—Pass., τὸ ἐπαγόμενον φωνῆεν the vowel which follows, EM 176.55; ὁ ἐ. ἀγών extraordinary, CIG 3491 (Thyatira).
    • • b intercalate days in the year, Hdt. 2.4, D.S. 1.50; αἱ ἐπαγόμεναι, with or without ἡμέραι, intercalated days, ib. 13, Plu. Isid. 2.355e, Inscr.Cypr. 134 H., PStrassb. 91.6, Vett.Val. 20.26, 36.9, etc.
    • 10 in instruction or argument, lead on, τινὰς ἐπὶ τὰ μήπω γιγνωσκόμενα Pl. Plt. 278a:—Pass., ἐπαχθέντων αὐτῶν Aristox. Harm. p.23 M.
    • • b esp. in the Logic of Aristotle, teach or convince by induction, ἐπάγοντα ἀπὸ τῶν καθʼ ἕκαστον ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ τῶν γνωρίμων ἐπὶ τὰ ἄγνωστα Top. 156a4:—Pass., ἐπαχθῆναι μὴ ἔχοντας αἴσθησιν ἀδύνατον APo. 81b5, cf. 71a21, 24: abs., συλλογιζόμενον ἢ ἐπάγοντα by syllogism or by induction, Id. Rh. 1356b8, cf. Top. 157a21, al.; οὐδʼ ὁ ἐπάγων ἀποδείκνυσιν APo. 91b15.
      • c also ἐ. τὸ καθόλου bring forward, advance: hence, infer the general principle, τῇ καθʼ ἕκαστα ἐπὶ τῶν ὁμοίων ἐπαγωγῇ ἐ. τὸ καθόλου Top. 108b11, cf. SE 174a34; so later, adduce the argument, ὅτι . . Alex.Aphr. in SE 6.2; conclude, infer, Arr. Epict. 4.8.9.
    • 11 ἐ. τὴν κοιλίαν move the bowels, v.l. for ὑπ-, Dsc. 4.157.
  • II Med., bring to oneself, procure or provide for oneself, ἐκ θαλάσσης ὧν δέονται ἐπάξονται Th. 1.81, cf. 6.99: metaph., Ἅιδα φεῦξιν ἐ. devise, invent a means of shunning death, S. Ant. 362 (lyr.); τὴν τῶν ξυμμάχων δούλωσιν Th. 3.10; τῶν . . κακῶν ἐ. λήθην Men. 467.
  • • 2 of persons, bring into oneʼs country, bring in or introduce as allies (v. supr. I.4), Hdt. 2.108, Th. 1.3, 2.68, 4.64, al.; οἰκιστὴν ἐ. Hdt. 6.34, cf. 5.67; ἐπιϝοίκους ἐ. Berl.Sitsb. 1927.8 (Locr., v B. C.).
    • 3 μάρτυρας ποιητὰς ἐ. call them in as witnesses, Pl. R. 364c, cf. Lg. 823a, Arist. Metaph. 995a8; ἐ. ποιητὰς ἐν τοῖς λόγοις introduce by way of quotation, Pl. Prt. 347e; τὸν Ἡσίοδον μάρτυρα Id. Ly. 215c; ἐ. μαρτύρια adduce testimonies, X. Smp. 8.34; εἰκόνας ἐ. Id. Oec. 17.15; ὅρκον ἐ. πάντα τὰ ζῷα Porph. Abst. 3.16.
    • 4 bring upon oneself, νύκτα ἐν μεσημβρίᾳ Pl. Lg. 897d; φθόνον X. Ap. 32; συμφορὰν ἐμαυτῷ Lys. 4.19; αὐθαίρετον αὑτοῖς δουλείαν D. 19.259; πράγματα Id. 54.1; ἑαυτοῖς δεσπότην ἐ. τὸν νόμον Pl. Grg. 492b; μητρυιὰν ἐ. κατὰ τῶν ἰδίων τέκνων D.S. 12.12.
    • 5 bring with one, προῖκα πολλήν Nicostr. ap. Stob. 4.22.102.
    • 6 bring over to oneself, win over, τὸ πλῆθος Th. 5.45; τινὰ εἰς εὔνοιαν Plb. 7.14.4: c. acc. et inf., ἐ. τινὰς ξυγχωρῆσαι induce them to concede, Th. 5.41.
    • 7 put in place, λίθον Princeton Exp.Inscr. 1175 (iii A. D.).

ἐπάγω, (ἄγω),
1) herbei-, herzuführen, -bringen ;
   a) bes. von belebten Wesen ; ὅς με δεῦρʼ ἐπήγαγεν Eur. Phoen. 905 ; πρὸς Ἀΐδαν Hec. 1032 ; Πέρσην, μήδους, Her. 9.1 Ar. Th. 365. Bes. feindlich gegen Einen heranführen, λιμὸν καὶ Ἄρηα p. bei Aesch. 3.184 ; Ἀργείους δώμασιν Eur. Or. 1533 ; στρατιήν, στρατόπεδον, Her. 8.112 Thuc. 6.69 ; τὸν Πέρσην ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας Dem. 12.7 ; Aesch. 3.128 ; ἐπάγειν τὸ δεξιὸν κέρας Ar. Av. 353 ; bes. Sp., Plut. Marcell. 14 u. A.; auch ohne Zusatz von στρατόν, scheinbar intr., Pol. 2.19.2 ; Luc. conscr. hist. 21. So von Jägern, ἐπάγοντες ἐπῇσαν, sc. κύνας (wie Xen. Cyn. 10.19 sagt), die Hunde gegen den Eber anführend, Od. 19.445. Vgl. ἐπακτήρ.
   b) Unglück herbeiführen ; ἄταν Soph. Aj. 1168 ; vgl. Aesch. Ch. 398 ; πῆμά τινι Hes. O. 240 ; γῆρας νόσους ἐπάγει Plat. Tim. 33a ; κινδύνους τινί Isae. 8.3 ; πόλεμον Aesch. 3.140.
   c) von leblosen Dingen, herbeiführen ; κέντρον, d.i. stacheln, Eur. Hipp. 1194 ; γνάθον, ansetzen, Ar. Vesp. 370 ; τὰ ἐπιτήδεια Thuc. 7.60 ; ἅμαξαι λίθους ἐπήγαγον 1.93 ; τὰ ἐκ τῶν διωρύχων νάματα Plat. Critia. 118e. Uebh. hinzufügen, hinzusetzen, Ar. Nub. 389 ; ἀνὰ πᾶν ἔτος πέντε ἡμέρας παρὲξ τοῦ ἀριθμοῦ Her. 2.4 ; vgl. DS. 1.50 ; daher αἱ ἐπαγόμεναι, sc. ἡμέραι, Schalttage, Plut.; τῷ λόγῳ ἔργον id. Lyc. 8 ; Sp. auch τὸ ἐπαγόμενον, das Folgende.
   d) an b) sich annähernd, δίκην τινί, Jemanden in einen Prozeß verwickeln, Plat. Legg. IX.881e ; Dem. 18.150 ; γραφάς, εὐθύνας, εἰσαγγελίας ἐμοὶ ἐπάγουσι 18.249 u. öfter ; αἰτίαν ψευδῆ τινι, eine falsche Beschuldigung aufbürden, 18.141 u. öfter ; – ψῆφόν τινι, d.i. ihn abstimmen lassen, Thuc. 1.87, 125 ; οὐ γάρ πω ψῆφος αὐτῷ ἐπῆκτο, noch war nicht über ihn abgestimmt, d.h. er war noch nicht verurteilt, Xen. An. 7.7.57 ; ἐᾶν ψῆφον καθʼ ἑαυτοῦ ἐπαχθῆναι Dem. 47.28 ; – ὅρκον τινί, Einen schwören lassen, Paus. 4.14.4 ; πληγήν τινι, schlagen, Plut. u. A.
   e) geistig ; Hom. οἷόν σʼ οὐδʼ ὀμόσας περ ἐπήγαγον οὐδέ σε πείθω Od. 14.392, ich bewegte dich nicht, brachte dich nicht dazu ; πότερα τὸ χρῆνσʼ ἐπήγαγʼ ἀνθρωποκτονεῖν Eur. Hec. 260 ; Thuc. 1.107 ; ἐπάγειν τινὰ ἐπὶ τὰ γιγνωσκόμενα Plat. Polit. 278a ; τινὰ ἐπί τι Dem. 3.31 ; τὴν διάνοιαν θεάμασι, animum advertere, Plut. Pericl. 1, u. öfter Sp. – Bei Arist. Top. 8.1 = die Induktion anwenden.
2) med. zu sich, für sich heranführen ;
   a) Bedürfnisse, Unterstützung ; ἐκ θαλάττης ὧν δέονται Thuc. 1.81 ; τὰ ἐπιτήδεια 6.99 ; ᾍδα μόνον φεῦξιν οὐκ ἐπάξεται, wird nicht sich Mittel zur Flucht verschaffen, nicht entfliehen, Soph. Ant. 362 ; σοφιστήν Eur. Rhes. 949 ; Plat. Menex. 238b u. A ; ἑαυτοῖς δεσπότην τὸν νόμον Gorg. 492b. Bes. μάρτυρα, für sich Einen als Zeugen, Gewährsmann anführen, Rep. II.364c, Legg. VII.823a ; ποιητὰς ἐν τοῖς λόγοις Prot. 347e ; Lys. 215c ; Ὅμηρον Arist. part. an. 3.10 ; μαρτύρια Xen. Symp. 8.34 ; ἐπάγεσθαί τινα ἐπʼ ὠφελίᾳ Thuc. 1.3.
   b) wie im act., sich ein Unglück zuziehen, συμφοράν Lys. 4.19 ; αὐθαίρετον αὑτοῖς δουλείαν Dem. 19.259 ; δούλωσιν τῶν συμμάχων, herbeizuführen suchen, Thuc. 3.10 ; φθόνον, sich zuziehen, Xen. Apol. 32.
   c) an sich ziehen, für sich gewinnen ; τὸ πλῆθος Thuc. 5.45 ; τοὺς Λακεδαιμονίους, συγχωρῆσαι 5.41 ; τινὰ εἰς τὴν ὁμιλίαν Isocr.; εἰς τὴν εὔνοιαν Pol. 7.14.5 ; καὶ κηλεῖ τὰς ἀκοάς Dion.Hal. C.V. 3 p. 32.

ἐπάγω

[ἐπ-, ἐπι- 17.]

Aor. ἐπήγαγον Od. 14.392.

• • 1

    Of hunters and their dogs, to drive on the game: ὡς ἐπάγοντες ἐπῇσαν Od. 19.445.

  • 2

    To bring into an indicated state of mind, induce to believe something Od. 14.392.

ἐπάγω (-άγει, -άγοισιν: aor. -γαγες, -γαγ.)

• 1bring(to) ὦ Κύπρου δέσποινα, τεὸν δεῦτʼ ἐς ἄλσος φορβάδων κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν ἐπάγαγ᾽ (ἀπάγαγ᾽ e codd. Athenaei coni. Meineke) fr. 122. 20. met., ἁρπαλέαν δόσιν πενταεθλίου σὺν ἑορταῖς ὑμαῖς ἐπγαγες (sc. Ἀπόλλων) P. 8.66 οὕτω δὲ Μοῖρʼ ἐπί τι καὶ πῆμ᾽ ἄγει O. 2.37 ]ἐπαγομ[ Pae. 20.6 εὔοδμον ἐπάγοισιν ἔαρ φυτὰ νεκτάρεα (unus cod. Dion. Hal.: ἐπαίωσιν rell.) fr. 75. 15.

ἐπάγω , aor. 2 ἐπήγαγον: lead or bring on, met., induce, of ‘setting on’ dogs, Od. 19.445; joined w. πείθειν, Od. 14.392.

ἐπάγω fut. ξω aor2 ἐπήγαγον

• • Ito bring on, Od., Aesch.: to bring upon, τί τινι Hes., Attic
  • • 2to set on, urge on, as hunters do dogs, Od., Xen.
    • • bto lead on an army against the enemy, Hdt., Thuc., etc.
    • 3to lead on by persuasion, influence, Od., Eur.; c. inf. to induce him to do, Eur.
    • 4to bring in, invite as aiders or allies, Hdt., Dem.
    • 5to bring to a place, bring in, Hdt., etc.:— to bring in, supply, Thuc.
    • 6to lay on or apply to one, ἐπ. κέντρον ἵπποις, of a charioteer, Eur.; ἔπαγε γνάθον lay your jaws to it, Ar.
    • 7to bring forward, propose a measure, Thuc., Xen.; so, ἐπ. δίκην, γραφήν τινι, Lat. intendere litem alicui, Plat., etc.
    • 8to bring in over and above, to add, τι Aesch., Ar.:— to intercalate days in the year, Hdt.
  • IIMid. to procure or provide for oneself, Thuc.:—metaph., Ἅιδα φεῦξιν ἐπ. to devise, invent a means of shunning death, Soph.
  • • 2of persons, to bring into oneʼs country, bring in or introduce as allies, Hdt., Thuc.
    • 3to call in as witnesses, adduce, Plat., etc.
    • 4to bring upon oneself, φθόνον Xen.; δουλείαν Dem.
    • 5to bring with one, Xen.
    • 6to bring over to oneself, win over, Thuc.