ἐπαείρω

ἐπᾰείρω, poet. for ἐπαίρω (q. v.).

ἐπαείρω, ion. u. ep. = ἐπαίρω, erheben, emporheben ; κεφαλήν Il. 10.80 ; ἐπάειραν αὐτὸν ἁμαξάων, sie hoben u. legten ihn auf den Wagen, 7.426, vgl. 9.214 ; στεφάνων ἄωτοι κλυτὰν Λοκρῶν ἐπαείροντι ματέρα Pind. Ol. 9.20. Vgl. ἐπαίρω.

†ἐπαείρω

[ἐπ-, ἐπι- 4 12.]

3 pl. aor. ἐπάειραν Il. 7.426.

Pple. ἐπαείρας Il. 9.214, Il. 10.80.

• • 1

    To raise: κεφαλήν Il. 10.80.

  • 2

    To lift and place upon.

    With genit.: [νεκροὺς] ἀμαξάων Il. 7.426. Cf. Il. 9.214.

ἐπαείρω

• 1extol στεφάνων ἄωτοι κλυτὰν Λοκρῶν ἐπαείροντι ματέρʼ ἀγλαόδενδρον O. 9.20

ἐπαείρω , aor. 1 3 pl. ἐπάειραν, part. -αείρᾱς: lift up (on), Il. 10.80; w. gen., ἁμαξάων, ‘and placed upon,’ Il. 7.426, Il. 9.214.