ἐπαγωγικός
ἐπαγωγικός, inductive
ἐπαγωγ-ικός, ή, όν,
- inductive, τρόπος S.E. P. 2.196, cf. Asp. in EN 2.25. Adv. -κῶς S.E. P. 2.195, Sch. Pi. O. 1.20.
- II (from Med.) attractive, v.l. for ὑπαγωγικός in D.H. Comp. 4.
ἐπαγωγικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui attire, qui séduit, DH. 5, 26 Reiske ||
2 qui procède par induction, Sext. 102, 25 ; 412, 31 Bkk.
Étym. ἐπαγωγός.
ἐπαγωγικός, ή, όν, anziehend, reizend, Dion.Hal. C.V. 4 p. 56.
• Adv . induktionsweise, Sext.Emp. Pyrrh. 2.195, wie ὁ ἐπ. τρόπος 196.
• Adv . induktionsweise, Sext.Emp. Pyrrh. 2.195, wie ὁ ἐπ. τρόπος 196.