ἐπίτεξ
ἐπίτεξ, at the birth, about to bring forth
ἐπίτεξ, εκος, ἡ, (τεκεῖν)
- at the birth, about to bring forth, γυνὴ ἐ. ἐοῦσα Hdt. 1.111, cf. Hp. Mul. 1.34, Luc. Merc.Cond. 34; ὄϊς GDI 4963 (Gortyn); ἐπίτεξ, οὐκ ἐπίτοκος Thom.Mag. p.124 R.; cf. ἐπίτοκος.
ἐπίτεξ (ἡ) (seul. nom. et acc. ἐπίτεκα) adj. f. ion. près d’accoucher ou de mettre bas, Hdt. 1, 108 et 111 ; Hpc. 603, 4 ; Luc. M. cond. 34.
Étym. ἐπιτίκτω.
ἐπίτεξ, εκος, der Geburt, der Niederkunft nahe, von Menschen, Her. 1.111 ; Hippocr.; auch von Tieren, Pol. 5.52 u. a.Sp. S. auch ἐπίτοκος.
ἐπίτεξ
ἐπί-τεξ, εκος, ἡ,
τίκτω
- at the birth, about to bring forth, Hdt., Luc.