ἐπιβουλευτής
ἐπιβουλευτής, one who plots against
ἐπιβουλ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who plots against, ἐ. στρατοῦ S. Aj. 726.
ἐπιβουλευτής, οῦ (ὁ) qui tend des embûches, Soph. Aj. 726.
Étym. ἐπιβουλεύω.
ἐπιβουλευτής, ὁ, der Nachsteller, στρατοῦ Soph. Aj. 713 ; Jos.
ἐπιβουλευτής, οῦ,
from ἐπιβουλεύω
- one who plots against, c. gen., Soph.