ἐπιβουλευτικός
ἐπιβουλευτικός, treacherous
ἐπιβουλ-ευτικός, ή, όν,
- treacherous, Ptol. Tetr. 66. Adv. -κῶς ib. 191.
ἐπι·βουλευτικός, ή, όν, qui forme de mauvais desseins, Ptol. Tetr. 66.
Étym. ἐπιβουλεύω.