ἐπιμαίομαι
ἐπιμαίομαι, to strive after, seek to obtain, aim at; lay hold off, clutch
ἐπιμαίομαι, Ep. fut. -μάσσομαι (also perh. in S. Fr. 55): aor. -εμασσάμην: —
- strive after, seek to obtain, aim at, mostly c. gen., σκοπέλου ἐπιμαίεο make for (i.e. steer for) the rock, Od. 12.220:metaph., ἐπιμαίεο νόστου strive after a return, 5.344; δώρων ἐπεμαίετο θυμός his mind was set upon presents, Il. 10.401; λουτρῶν Theoc. 23.57; φυγῆς Timo 5.7: c. dat., to be set upon, Orph. A. 932.—Ep. word, dub. in S. l.c.
- II c. acc., lay hold of, grasp, ξίφεος δʼ ἐπεμαίετο κώπην he clutched his sword-hilt, Od. 11.531; τῶν ὁπότʼ ἰθύσειε . . ἐπὶ χερσὶ μάσασθαι ib. 591; χείρʼ (i.e. χειρί) ἐπιμασσάμενος having clutched [the sword] with my hand, 9.302, cf. 19.480; τὴν ἐπεμάσσατο χειρός took her by the hand, A.R. 3.106.
- 2 touch, handle, feel, ὀΐων ἐπεμαίετο νῶτα Od. 9.441; τὸν δʼ ἐπιμασσάμενος προσέφη . . Πολύφημος ib. 446; τὴν (sc. οὐλὴν γνῶ ῥʼ ἐπιμασσαμένη 19.468; ἐπὶ νῶτʼ ἐπεμαίετο Hes. Fr. 166; ἕλκος δʼ ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδʼ ἐπιθήσει φάρμαχʼ Il. 4.190; ὣς ἄρα μιν . . ῥάβδῳ ἐπεμάσσατʼ Ἀθήνη Od. 13.429, cf. 16.172; μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετʼ ἄρʼ ἵππους she touched the horses sharply with the whip, Il. 5.748, etc.; κεφαλὰν ἐπεμάσσατο stroked, AP 7.730 (Pers.): metaph., πυρὸς δʼ ἐπεμαίετο τέχνην, Lat. artem tractavit, h.Merc. 108; νόῳ ἐ. ἕκαστα A.R. 3.816.
- III later abs., of night, come slowly on, Orph. A. 121.
ἐπι·μαίομαι (impf. ἐπεμαιόμην, etc. v. ci-dessous)
1 promener la main sur, tâter, acc. Od. 9, 446 ; 19, 468, 480 ; ὀΐων νῶτα, Od. 9, 441, le dos des brebis ; ἕλκος, Il. 4, 190, tâter une blessure ; fig. τι νόῳ, A. Rh. 3, 816, sonder ou peser qqe ch. par la pensée ; p. anal. σκοπέλου, Od. 12, 220, louvoyer pour longer un écueil ; fig. νόστου, Od. 5, 344, faire effort pour le retour ; δώρων, Il. 10, 401, chercher à obtenir des présents ; avec l’acc. τέχνην, Hh. Merc. 108, poursuivre la pratique d’un art ||
2 toucher légèrement : τινα ῥάβδῳ, Od. 13, 429, qqn de sa baguette ; d’où toucher, en gén. μάστιγι ἵππους, Il. 5, 748, fouetter des chevaux ; abs. effleurer, descendre lentement, en parl. de la nuit, Orph. Arg. 119 ||
3 saisir, tenir ferme : ξίφεος κώπην, Od. 11, 531, la poignée de son épée ; τινὰ ἐπ. χειρός, A. Rh. 3, 106, ou χειρὶ ἐπ. Od. 9, 302, tenir qqn par la main ||
➳ Prés. impér. 2 sg. poét. ἐπιμαίεο, Od. 5, 344 ; 12, 220. Impf. 3 sg. poét. ἐπιμαίετο, Hés. (Ath. 418b). Fut. 3 sg. épq. ἐπιμάσσεται, Il. 4, 190. Ao. 3 sg. épq. ἐπεμάσσατ’, Od. 13, 329 ; part. ἐπιμασσάμενος, Od. 9, 446 ; fém. ἐπιμασσαμένη, Od. 19, 468.
1. (aan)raken, betasten:
2. proberen te bereiken, met gen.:
ἐπιμαίομαι, (μαίομαι),
1) wonach trachten, Etwas zu erfassen suchen, wonach streben, σκοπέλου ἐπιμαίεο, steuere immer auf die Klippe zu, Od. 12.220 ; ἐπιμαίεο νόστου, trachte nach der Heimkehr, 5.344 ; δώρων ἐπεμαίετο θυμός, nach Schätzen trachtete der Sinn, Il. 10.401 ; φυγῆς ἐπεμαίετο Tim. bei Sext.Emp. adv.phys. 1.57 ; Theocr. 23.57. – Auch mit dem acc., ξίφεος ἐπεμαίετο κώπην, er faßte nach dem Griff des Schwertes, Od. 11.531 ; auch ἐπεμαίετο τέχνην, er trachtete nach der Kunst, forschte ihr nach, H.h. Merc. 108 ; vgl. Bion. 7.2 ; sp.D., νόῳ ἐπεμαίεθʼ ἕκαστα Ap.Rh. 3.816, wie ὀφθαλμοῖσιν 2.546.
2) berühren, betasten, ὀΐων ἐπεμαίετο νῶτα Od. 9.441, u. nachher τὸν δʼ ἐπιμασσάμενος u. öfter ; μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετʼ ἄρʼ ἵππους, schlug die Rosse mit der Peitsche, Il. 5.748 ; vgl. Ἴφικλος δʼ ἐπὶ νῶτʼ ἐπεμαίετο Hes. bei Ath. XI.498b ; ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἕλκος, d.i. er wird die Wunde untersuchen, Il. 4.190 ; ῥάβδῳ μιν ἐπεμάσσατο, sie berührte ihn mit dem Zauberstabe, Od. 13.429 ; ohne Casus, 16.172, 19.468 ; χείρʼ ἐπιμασσάμενος, mit der Hand anpackend, 9.302, wie χείρʼ ἐπιμασσάμενος φάρυγος λάβε δεξιτερῆφιν 19.480 ; bei Ap.Rh. τὴν ἐπεμάσσατο χειρός, er faßte sie an der Hand, 3.106, πυκνὰ λαυκανίης ἐπεμάσσατο 4.18. – Eigentümlich δολιχὴ δʼ ἐπεμαίετο πάντοθεν, die lange Nacht brach überall herein, Orph. Arg. 119 ; vgl. φρουραῖς δʼ ἀκμήτοις ἐπιμαίεται ἄμμορος ὕπνου ibd. 932.
1) wonach trachten, Etwas zu erfassen suchen, wonach streben, σκοπέλου ἐπιμαίεο, steuere immer auf die Klippe zu, Od. 12.220 ; ἐπιμαίεο νόστου, trachte nach der Heimkehr, 5.344 ; δώρων ἐπεμαίετο θυμός, nach Schätzen trachtete der Sinn, Il. 10.401 ; φυγῆς ἐπεμαίετο Tim. bei Sext.Emp. adv.phys. 1.57 ; Theocr. 23.57. – Auch mit dem acc., ξίφεος ἐπεμαίετο κώπην, er faßte nach dem Griff des Schwertes, Od. 11.531 ; auch ἐπεμαίετο τέχνην, er trachtete nach der Kunst, forschte ihr nach, H.h. Merc. 108 ; vgl. Bion. 7.2 ; sp.D., νόῳ ἐπεμαίεθʼ ἕκαστα Ap.Rh. 3.816, wie ὀφθαλμοῖσιν 2.546.
2) berühren, betasten, ὀΐων ἐπεμαίετο νῶτα Od. 9.441, u. nachher τὸν δʼ ἐπιμασσάμενος u. öfter ; μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετʼ ἄρʼ ἵππους, schlug die Rosse mit der Peitsche, Il. 5.748 ; vgl. Ἴφικλος δʼ ἐπὶ νῶτʼ ἐπεμαίετο Hes. bei Ath. XI.498b ; ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἕλκος, d.i. er wird die Wunde untersuchen, Il. 4.190 ; ῥάβδῳ μιν ἐπεμάσσατο, sie berührte ihn mit dem Zauberstabe, Od. 13.429 ; ohne Casus, 16.172, 19.468 ; χείρʼ ἐπιμασσάμενος, mit der Hand anpackend, 9.302, wie χείρʼ ἐπιμασσάμενος φάρυγος λάβε δεξιτερῆφιν 19.480 ; bei Ap.Rh. τὴν ἐπεμάσσατο χειρός, er faßte sie an der Hand, 3.106, πυκνὰ λαυκανίης ἐπεμάσσατο 4.18. – Eigentümlich δολιχὴ δʼ ἐπεμαίετο πάντοθεν, die lange Nacht brach überall herein, Orph. Arg. 119 ; vgl. φρουραῖς δʼ ἀκμήτοις ἐπιμαίεται ἄμμορος ὕπνου ibd. 932.
ἐπιμαίομαι
[ἐπι- 5 11.]
3 sing. fut. ἐπιμάσσεται Il. 4.190.
3 sing. aor. ἐπεμάσσατο Od. 13.429, Od. 16.172.
Pple. ἐπιμασσάμενος Od. 9.302, 446, Od. 19.480.
Fem. -η Od. 19.468.
- 1
With genit., to aim at, seek to get: μεγάλων δώρων Il. 10.401.
To strive after, struggle for: νόστου Od. 5.344.
To steer for, head for: σκοπέλου Od. 12.220.
- 2
To strike: μάστιγι ἵππους Il. 5.748 = Il. 8.392. Cf. Il. 17.430: Od. 13.429, Od. 16.172.
- 3
To seize, grasp Od. 19.480.
- 4
To handle, touch, feel: ὀΐων νῶτα Od. 9.441. Cf. Od. 9.446.
Absol. Od. 9.302 (feeling for the mortal spot), Od. 19.468.
To keep feeling, finger; ξίφεος κώπην Od. 11.531.
To put the hand upon, examine (a wound) Il. 4.190.
- 1
ἐπιμαίομαι , imp. ἐπιμαίεο, ipf. ἐπεμαίετο, fut. ἐπιμάσσεται, aor. ἐπεμάσσατο, part. ἐπιμασσάμενος: (1) feel over, feel for, touch up; of the blind Polyphēmus feeling over the backs of his sheep, hoping to catch Odysseus, ὀίων ἐπεμαίετο νῶτα, Od. 9.441; Odysseus feeling for the right place to stab the sleeping Polyphēmus, χείρʼ (dat.) ἐπιμασσάμενος, Od. 9.302; the surgeon probing a wound, ἕλκος δʼ ἰητὴρ ἐπιμάσσεται, Il. 4.190; of touching one with the magic wand, ῥάβδῳ, Il. 13.429; horses with the whip, Il. 5.748.—(2) make for, strive for; τινός, Od. 12.220, Od. 5.344, Il. 10.401.
ἐπιμαίομαι
Epic fut. -μάσσομαι
aor1 -εμασσάμην
- Dep.
- Ito strive after, seek to obtain, aim at, c. gen., σκοπέλου ἐπιμαίεο make for (i. e. steer for) the rock, Od.; metaph., ἐπιμαίεο νόστου strive after a return, Od.
- IIc. acc. to lay hold of, grasp, ἐπεμαίετο κώπην he clutched his sword-hilt, Od.; χείρʼ (i. e. χειρὶ) ἐπιμασσάμενος having clutched [the sword] with my hand, Od.
- 2to handle, feel, Od.; ἕλκος ἰητὴρ ἐπιμάσσεται will probe the wound, Il.