ἐπίμεσος
ἐπίμεσος, middle
ἐπίμεσος, ον,
- middle, ἡλικία AB 108; ῥῆμα ἐ. a middle verb, Gloss.
ἐπί·μεσος, ος, ον, qui occupe le milieu : ῥῆμα ἐπ. Gramm. verbe moyen.
ἐπίμεσος, in der Mitte, ῥῆμα, verbum medium, Gramm.