ἐπιμερότης
ἐπιμερότης, the quality of being ἐπιμερής, superpartient
ἐπιμερ-ότης, ητος, ἡ,
- the quality of being ἐπιμερής, Iamb. in Nic. pp. 44. 70P.
ἐπιμερότης, ητος (ἡ) qualité d’un nombre entier avec fraction, Jambl. Nicom. ar. 98.
Étym. ἐπιμερής.
ἐπιμερότης, ητος, ἡ, das Verhältnis des ἐπιμερής, Iambl.