ἐπίμεστος
ἐπίμεστος, filled up, in full measure
ἐπίμεστος, ον,
- filled up, in full measure, δωσεῖ πάντʼ ἐπίμεστα Call. Cer. 134, Poll. 4.170: neut. pl. as Adv., Pherecr. 190, Phryn. PS p.70 B.
ἐπί·μεστος, ος, ον, trop plein, surabondant, Call. Cer. 134 ; adv. ἐπίμεστα, Phérécr. fr. 34, en surabondance.
Étym. ἐπί, μεστός.
ἐπίμεστος, angefüllt, voll, πλουτῶν, wird B.A. 40 πάνυ πλουτῶν erkl.; übh. reichlich, Callim. Cer. 134.