ἐφορμητικός
ἐφορμητικός, capable of urging on
ἐφορμ-ητικός, ή, όν,
- capable of urging on, Max.Tyr. 7.8, v.l. for ἐξορμητικός in Poll. 4.86.
ἐφορμητικός, ή, όν, qui excite au combat, M. Tyr. 26, 8 Dübn.
Étym. ἐφορμάω.
ἐφορμητικός, ή, όν, anreizend, antreibend, Poll. 4.86.