ἐφολκίς

ἐφολκ-ίς, ίδος, ἡ, = foreg. [ἐφόλκιον] I, Ach.Tat. 3.3, Philostr. VA 4.9.

• • • 2 = foreg. 2, burdensome appendage, τινι E. Andr. 200, cf. HF 631, 1424 (pl.), Ael. Fr. 110.

ἐφολκίς, ίδος, ἡ, = ἐφόλκιον, VLL, vgl. Schol. Ar. Vesp. 268 ἐφολκὶς κυρίως λέγεται ἡ λέμβος, ἡ μικρὰ ναῦς, ἡ ὑφʼ ἑτέρας μεγάλης νεὼς ἑλκομένη ; nach Poll. 1.86 = ῥινωτηρία ; übertr., Eur. Herc.Fur. 631 ; geradezu für Begleiter, Andr. 200.

ἐφολκίς, ίδος = ἐφολκός

• a burdensome appendage, Eur.