ἐφορμαίνω
ἐφορμαίνω, to rush on
ἐφορμ-αίνω,
- rush on, δρόμῳ A. Pers. 208, cf. Orph. H. 33.5, 74.7; τινι upon or against one, Opp. C. 3.367.
ἐφ·ορμαίνω, s’élancer sur, Eschl. Pers. 208 ; τινί, Opp. C. 3, 367 ; Orph. H. 33, 5 ; 73, 7, se porter avec ardeur vers ou contre qqn.
Étym. ἐπί, ὁρμή.
ἐφορμαίνω, dagegen anstürmen, andringen, δρόμῳ πτεροῖς, vom Vogel, Aesch. Pers. 206 ; – τινί, auf Etwas, Opp. Cyn. 3.367.
ἐφορμαίνω
- to rush on, Aesch.