ἔμφορος

I

1 dud. introducido, añadido ἔμφορα· προσβεβλημένα ἀγέλῃ προβάτων Hsch., pero cf. ἐμφόρβιον.

2 que va cargado, portador, EM 336.55G., 677.30G.

3 subst. οἱ ἔμφοροι sent. dud., prob. los que producen, creadores de tintes por medios sobrenaturales, Zos.Alch.243.19.

II econ. en pap. productivo, en situación de rentar o producir de tierras y explotaciones γῆ PLond.882.13 (II a.C.), αἰγιαλῖτις PMich.224.3685, PMich.Diss.Michael.14.8 (ambos II d.C.), χορτονομαί POxy.918.11.10 (II d.C.), τόπος POxy.242.20 (II d.C.), op. ἄφορος ‘improductivo’ SB 12733.3 (III d.C.), cf. POxy.3047.7, 2847.15 (ambos III d.C.), de anim. ἱερεῖα ἔμφ[ο]ρα [τέλεια PCair.Zen.310.3 (III a.C.), op. ἄνευ φόρου ‘sin renta’: (χίμαιραι) ἔμφοροι τέλειαι PWisc.78.159 (III a.C.), περιστερεών POxy.1278.13 (III a.C.).