ἔμφροντις
ἔμφροντις, anxious
ἔμφροντις, ιδος, ὁ, ἡ,
- anxious, Them. Or. 18.219b, Sch. Od. 13.421.
1 pendiente de algo, preocupado Leo Mag.Ep. en ACO 2.1.2 (p.47.8), Olymp.Iob 140.22 (var.), c. constr. prep.
πρὸς ἐπιμέλειαν σώματος ἔ.
οὐδὲ ὁ νοῦς ἔ. ἐστιν ὁπόθεν τὸ χρύσιον πλεῖον ἔσται σοι
ni a tu mente le preocupa de dónde obtendrás más oroἔ. ἦν ... τίνα ἂν ἀναδείξειε ... βασιλέα
glos. a ἐνθύμιος
2 atento, perspicaz
ἔμ·φροντις, gén. ιδος (ὁ, ἡ) inquiet, préoccupé, Thém. 219b.
Étym. ἐν, φρ.
ἔμφροντις, ιδος, in Sorge, Sp.; Schol. Od. 13.421 erkl. so ἐνθύμιος, vgl. Lobeck Phryn. 514.