ἐμφρακτικός
ἐμφρακτικός, likely to obstruct, stop
ἐμ-φρακτικός, ή, όν,
- likely to obstruct, stop, Hp. Acut.(Sp.) 9, Aët. 1p.5 v 20.
medic. que provoca obstrucción, obstructor
ῥεῦμα
de los fluidos corporalesοἱ λιπαροὶ φοίνικες
φάρμακον
op. ἐκφρακτικός
σπλάγχνων ἐμφρακτικά
ἥπατος
τῶν πόρων
ἐμφρακτικός, ή, όν, propre à boucher, à obstruer, Hpc. 397, 34.
Étym. ἐμφράσσω.
ἐμφρακτικός, ή, όν, verstopfend, Hippocr.