ἔμφορτος
ἔμφορτος, laden with
ἔμφορτ-ος, ον,
- laden with, ἐδωδῆς Opp. H. 2.212: abs., laden, πλοῖον D.L. 1.31; σαγήνη Iamb. VP 8.36.
1 cargado
πλοῖον
ναῦς
σαγήνη
2 lleno, atiborrado c. gen. obj.
ἐδωδῆς
dicho de un pezοἴνου
ἔμ·φορτος, ος, ον, qui a sa charge, chargé de, gén. DL. 1, 31 ; Opp. H. 2, 212.
Étym. ἐν, φ.
ἔμφορτος, belastet, beladen ; τινός, DL. 1.31 ; Opp. H. 2.212.