ἐμφυής
ἐμφυής, inborn
ἐμφῠής, ές,
- inborn, ἦθος Pi. O. 11(10).20; engrafted, Jul. Ep. 180.
I
1 connatural, congénito
ἦθος
ψυχή
2 que se une dentro
βλάστη
de un injerto
• que está interiormente unido, ínsito c. dat.
μῆλον ... ἐν πετάλοις ἐμφυὲς ἀκρέμοισι
τὸ πέρας (τοῦ μυός) ... ἐμφυές τε τῷ τάρσῳ
II adv. -ῶς internamente
νεφέλη ἐστίν ... ἡ ἐ. τὴν λείωσιν ποιησαμένη
ἐμφυής, ής, ές [ῠ]
1 inné, naturel, Pd. O. 10, 20 ||
2 greffé, Jul. Ep. 24.
Étym. ἐμφύω.
ἐμφυής, ές, angewachsen, angeboren ; ἦθος Pind. Ol. 10.20 ; Sp. = eingepflanzt, -gesetzt.
ἐμφῠής
- 1inborn τὸ γὰρ ἐμφυὲς οὔτʼ αἴθων ἀλώπηξ οὔτʼ ἐρίβρομοι λέοντες διαλλάξαιντο ἦθος O. 11.19