ἔξαμμα
ἔξαμμα, ατος, τό, (ἐξάπτω)
- handle, Them. Or. 13.166a.
- II ἔξαμμα πυρός, = ἄναμμα (q. v.), Stoic. 2.196, 199.
1 mango, empuñadura fig.
οὐκ εἶχον ἔξαμμα ὅπως αὐτῆς ἐπιλαβοίμην
2 masa ígnea
τὸ ἀθροισθὲν ἔξαμμα
del solπυρὸς ἔξαμμα
dicho del sentido de la vista
1 ἔξαμμα, ατος (τὸ) anse, poignée, Thém. 166a (ἐξάπτω 1).
2 ἔξαμμα, ατος (τὸ) ce qui sert à allumer, Plut. M. 958e (ἐξάπτω 2).
ἔξαμμα ¹, τό, (ἐξάπτω¹) das Angeknüpfte, Anknüpfungspunkt, Handhabe, Themist. Or. 13 p. 166a.
ἔξαμμα ², ατος, τό, (ἐξάπτω²) πυρός, die Entzündung, Plut. aqu. et. ign. comp. E.