ἐξαμβλύνω
ἐξαμβλύνω, to blunt, weaken
ἐξαμβλ-ύνω,
- blunt, weaken, τὰς τῶν ὑγρῶν διαφθοράς Dsc. 1.88:—Pass., Plu. Fab. 23.
debilitar
τὰς τῶν ὑγρῶν διαφθοράς
ὥσπερ ἐξήμβλυντο καὶ κατατέτριπτο τοῖς ἀλωφήτοις ἀγῶσιν
ἐξαμβλύνοντες γὰρ τοὺς τῆς ψυχῆς λογισμούς
• c. ac. de pers. y or. final debilitar, ablandar la voluntad de, anular
τοὺς δικαστὰς ἐξήμβλυνεν ὡς μὴ ὁρμῆσαι ἐπὶ τὴν τιμωρίαν
ἐξ·αμβλύνω [ῡ] émousser vivement, affaiblir, Diosc. 1, 88 ; au pass. être émoussé, Plut. Fab. 23.
ἐξαμβλύνω, abstumpfen, schwächen, Hippocr. u. Sp., ἡ δύναμις ἐξήμβλυντο Plut. Fab. 23.
ἐξαμβλύνω
- to blunt, weaken, Plut.