ἡσυχαστικός
ἡσυχαστικός, soothing
ἡσῠχ-αστικός, ή, όν,
- soothing, τρόπος, of music, Aristid. Quint. 1.19; ἦθος μελοποιίας Cleonid. Harm. 13.
ἡσυχαστικός, ή, όν [ῠ] propre à calmer l’âme, A. Quint. p. 43.
ἡσυχαστικός, der Ruhe angemessen, od. zum Besänftigen geeignet, Aristid.Quint.