ἡσύχιμος
ἡσῠχ-ιμος, Dor. ἁσ- (v.l. ἡσ-), ον,
- = ἥσυχος, ἁμέρα Pi. O. 2.32.
*ἡσύχιμος, dor. ἁσύχιμος, ος, ον [ᾱῠ] c. ἥσυχος, Pd. O. 2, 58.
ἡσύχιμος, = ἥσυχος, dor. ἁσύχιμος ἁμέρα Pind. Ol. 2.32.
ἡσῠχῐμος, -ον
- 1peaceful οὐδʼ ἡσύχιμον ἁμέραν ὁπότε παῖδʼ ἀελίου ἀτειρεῖ σὺν ἀγαθῷ τελευτάσομεν (Mommsen: ἁσύχιμον codd.) O. 2.32
ἡσύχιμος
= ἥσυχος, Pind.