ὀδοντοφυΐα
ὀδοντοφυΐα, teething
ὀδοντο-φῠΐα, Ion. ὀδοντοφυ-ΐη, ἡ,
- teething, Hp. Dent. 6, al., Poll. 2.96, Jul. Or. 7.206d, Herm. in Phdr. p.161 A., Paul.Aeg. 1.9.
ὀδοντοφυΐα, ας (ἡ) travail de la dentition, P. Eg. 1, 9.
Étym. ὀδοντοφυής.
ὀδοντοφυΐα, ἡ, das Zahnen u. der damit verbundene Schmerz, Paul.Aeg., Poll. 2.96.