ὁδουρός
ὁδουρός, a conductor, conductress
ὁδουρ-ός, ὁ or ἡ,
- conductor, conductress, E. Ion 1617.
- II waylayer, highwayman, S. Fr. 22, E. Fr. 260.
ὁδ·ουρός, ός, όν :
1 qui est en sentinelle sur une route, Eur. Ion 1617 ||
2 qui est en embuscade sur une route, Soph. fr. 23 ; pirate, Eur. fr. 262.
Étym. ὁδός, οὖρος.
ὁδουρός, (schlechter Akzent ὁδοῦρος u. ὅδουρος), den Weg bewachend ; ἡ ὁδουρός, den Weg geleitend, Geleiterin, Eur. Ion 1617. – Den Weg belauernd, von Straßenräubern, Soph. frg. 23b. Schol. Pind. P. 2.62 ; u. so erkl. Phot. ὁδουροὺς τοὺς ἐν ταῖς ὁδοῖς κακουργοῦντας.
ὁδουρός
ὁδ-ουρός,
- a conductor, conductress, Eur.