ὁδοποιητικός
ὁδοποιητικός, finding a way, practical
ὁδοποι-ητικός, ή, όν,
- finding a way, practical, Zeno Stoic. 1.20; μέθοδός ἐστιν ἕξις ὁ. μετὰ λόγου Phlp. in Ph. 6.28, Eustr. in EN 7.13; ἐπιστήμη, e.g. ἰατρική, Phlp. in Cat. 141.21.
ὁδοποιητικός, ή, όν, propre à frayer le chemin, Gal. 2, 28.
Étym. ὁδοποιέω.
ὁδοποιητικός, ή, όν, den Weg bahnend, vorbereitend, fördend, Arist. u. Sp.