ὀρειμανής
ὀρειμανής, frenzied haunter of the heights
ὀρει-μᾰνής, ές,
- frenzied haunter of the heights, Διόνυσος Tryph. 370; μητρὸς ὀ. cj. in Orph. H. 31.5 (ὀρειομανοῦς codd.).
ὀρει·μανής, ής, ές [ᾰ] qui erre, transporté du délire bachique, à travers les montagnes, Triphiod. 370.
Étym. ὄρος, μαίνομαι.
ὀρειμανής, ές, die Berge durchrasend, Tryphiod. 370.