ὀρειοχαρής
ὀρειοχαρής, delighting in the hills
ὀρειοχᾰρής, ές,
- delighting in the hills, APl. 16.256.
ὀρειο·χαρής, ής, ές [ᾰ] qui se plaît sur les montagnes, A. Pl. 256.
Étym. ὄρειος, χαίρω.
ὀρειοχαρής, ές, sich der Berge freuend, gern auf Bergen lebend, Ep.adesp. 236 (Plan. 256).
ὀρειοχαρής
ὀρειο-χᾰρής, ές
χαίρω
- delighting in the hills, Anth.