ὀδυνηρός

ὀδῠν-ηρός, Dor. ὀδῠν-ᾱρός, ά, όν,

• painful, ἕλκος Pi. P. 2.91, cf. Ar. Ach. 231; -ότατα πάθη Pl. Grg. 525c; -ότατον τραῦμα Jul. Gal. 160d. Adv. -ρῶς Arist. HA 609b25: Comp. -ότερον Plu. VOrat. 2.837a.
• • • 2 distressing, γῆρας Mimn. 1.5; πᾶς . . ὀ. βίος ἀνθρώπων E. Hipp. 189 (anap.); -ότερος βίοτος Ar. Pl. 526; ὀ. πλοῦτος E. Ph. 566, cf. Phld. Lib p.15 O.; ὀδυνηρόν ἐστιν c. inf., Men. 655.

ὀδυνηρός, schmerzhaft ; ἕλκος ὀδυναρόν, Pind. P. 2.91 ; ὀδ. ὁ πλοῦτος γενήσεται Θήβαισι, Eur. Phoen. 569 ; βίος, Hipp. 189 ; ὀδυνηρότερος, Ar. Plut. 526 ; τὰ ὀδυνηρότατα πάθη πάσχειν, Plat. Gorg. 525c ; Sp.
• Adv ., Luc. Lex. 2.

ὀδυνηρός from ὀδύνη (ῠ) ὀδῠνηρός, Doric ὀδῠνᾱρός, ή, όν

• • • 1painful, Pind., Ar.
    • 2painful, distressing, Eur., Ar.