ὁδωτός
ὁδωτός, passable: practicable
ὁδωτός, ή, όν,
- passable, γῆν ὁ. ἐποίησε f.l. in D.Chr. 3.127; ὁ. θάλασσα Suid.
- II practicable, feasible, ἐμοὶ οὐχ ὁδωτά S. OC 495.
ὁδωτός, ή, όν :
1 où l’on peut voyager, D. Chr. t. 1, p. 145 ||
2 fig. praticable, faisable, Soph. O.C. 495.
Étym. vb. d’ὁδόω.
ὁδωτός, wegbar, Sp.; – übertr., ausführbar, ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά, Soph. O.C. 496, Schol. ἀνυστά.
ὁδωτός, ή, όν
ὁδόω
- passable: practicable, Soph.