ὀζαινικός
ὀζαινικός, having
ὀζαιν-ικός, ή, όν,
- having or belonging to an ὄζαινα I, Ps.-Dsc. 4.137.
ὀζαινικός, ή, όν, atteint d’ozène, Diosc. 4, 140.
Étym. ὄζαινα.
ὀζαινικός, den Nasenpolyp betreffend, daran leidend, Medic.