ὑδατοπότης
ὑδατοπότης, a water-drinker
ὑδᾰτο-πότης, ου, ὁ,
- water-drinker, Phryn.Com. 69; cf. ὑδροπότης.
ὑδατο·πότης, ου (ὁ) [ῠᾰ] buveur d’eau, Phryn. com. (Ath. 44d).
Étym. ὕδ. πίνω.
ὑδατοπότης, ὁ, der Wassertrinker, Ath. II.44.
ὑδατοπότης
ὑδᾰτο-πότης, ου, ὁ,
- a water-drinker.