ὑπέρθυμος
ὑπέρθυμος, high-spirited, high-minded, daring
ὑπέρθῡμος, ον,
- high-spirited, high-minded, daring, freq. in Hom., in good sense, Il. 2.746, 5.376, al., cf. Hes. Th. 937, Pi. P. 4.13, B. 12.103, etc.: irreg. Sup., ὑπερθυμέστατος ἀνδρῶν Stesich. 95.
- II in bad sense, overweening, Od. 7.59, Hes. Th. 719, AP 6.332 (Hadr.); over-spirited, of a horse, X. Eq. 3.12.
- III vehemently angry, Poll. 6.124. Adv., ὑπερθύμως ἄγαν in over-vehement wrath, A. Eu. 824.
- IV in Adv. also, eagerly, readily, IGRom. 4.1302.12 (Cyme, i B. C./i A. D.).
ὑπέρ·θυμος, ος, ον [θῡ]
I en b. part :
1 plein de courage ou d’ardeur, magnanime, Il. 2, 746 ; 5, 376, etc. ; Od. 7, 59 ; Hés. Th. 937 ; Pd. P. 4, 23 ; Stésich. 81 ||
2 en parl. d’un cheval, ardent, fougueux, Xén. Eq. 3, 12 ||
II en mauv. part, orgueilleux, arrogant, Hés. Th. 719 ||
Sup. irrég. ὑπερθυμέστατος, Stésich. l. c.
Étym. ὑ. θυμός.
ὑπέρθυμος, [θῡ], übermütig, überausmutig, im guten Sinne ; Il. 2.746 ; Διομήδης 5.376 ; auch von andern Helden in der Il. öfter ; θεράποντες Od. 4.784 ; ἕταροι Il. 23.522, wie Hes. Th. 937 ; Ἕκτωρ Pind. P. 7.55 ; φῶτες 4.13 ; – im tadelnden Sinne, übermütig, frech, Hes. Th. 719 ; zu mutig oder wild, von Pferden, Xen. de re Eq. 3.12 ; – überaus zornig, sehr ergrimmt, im adv., Aesch. Eum. 788 ; – sehr geneigt, Inscr.
ὑπέρθυμος
[ὑπερ- 5, ὑπερ- 6 + θυμός.]
- 1
Great-hearted, high-minded, bold, noble Il. 2.746, Il. 4.365, Il. 5.77, Il. 6.111, Il. 12.128, etc.: Od. 3.448, Od. 11.269, Od. 15.252.
- 2
Overweening, arrogant, wanton Il. 5.376: Od. 4.784, Od. 7.59, Od. 14.209, Od. 16.326 = 360.
- 1
ὑπέρθῡμος, -ον
- 1great hearted “κέκλυτε, παῖδες ὑπερθύμων τε φωτῶν καὶ θεῶν” P. 4.13 Μέμνονός τε βίαν ὑπέρθυμον I. 8.55
ὑπέρθυμος : high - spirited, highhearted.
ὑπέρθυμος
ὑπέρ-θῡμος, ον,
- Ihigh-spirited, high-minded, daring, Hom., Hes., etc.
- IIin bad sense, overdaring, overweening, Hes. — overspirited, of a horse, Xen.
- IIIvehemently angry:—adv., ὑπερθύμως ἄγαν in over- vehement wrath, Aesch.