ὑπερθέω

ὑπερθέω,

• run beyond, ὑ. ἄκραν double the headland, prov. of escaping from danger, A. Eu. 562 (lyr.), cf. E. Fr. 230 (anap.).
• • • 2 outstrip, surpass, outdo, [τινὰ] τύχῃ Id. Andr. 195; δύναμιν Pl. Lg. 648e; transcend, τὸ καλόν Plot. 6.9.11.

ὑπερθέω, (s., θέω), überlaufen, darüber hinauslaufen, ἄκραν Aesch. Eum. 532 ; – übertr., übertreffen, τύχῃ ὑπερθεῖ Eur. Andr. 194 ; τὴν δύναμιν ὑπερθέων καὶ κρατῶν Plat. Legg. I.648d.

ὑπερθέω fut. θεύσομαι

• • • 1to run beyond, ὑπ. ἄκραν to double the headland, proverb. of escaping from danger, Aesch.
    • 2to outstrip, outdo, c. acc., Eur.