ὑπερβασία
ὑπερβασία, a transgression of law, trespass
ὑπερβᾰσ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- passover, given as equiv. to Πάσχα, J. AJ 2.14.6: but commonly,
- II metaph., transgression, trespass, ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται Il. 3.107; τίσασθαι μνηστῆρας ὑ. ἀλεγεινῆς Od. 3.206; τεάν, Ζεῦ, δύνασιν τίς ἀνδρῶν ὑ. κατάσχοι; S. Ant. 605 (lyr.): pl., Il. 23.589, Od. 22.168, Hes. Op. 828.
ὑπερβασία, ας (ἡ) [βᾰ]
1 transgression (d’une loi divine ou humaine), d’où méfait, conduite criminelle ou arrogante, Il. 3, 107 ; Od. 3, 206 ; Soph. Ant. 605 ; au plur. Il. 23, 589 ; Od. 22, 168 ; Hés. O. 826 ||
2 passage, Jos. A.J. 2, 14, 6 ||
➳ Ion. -ίη, Hom. ll. cc.
Étym. ὑπερβαίνω.
ὑπερβασία, ἡ, poet. = ὑπέρβασις, bes. Ueberschreitung, Uebertretung eines Gesetzes, Vergehen, Frevel, Uebermut, wie ὕβρις ; μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται Il. 3.107 ; ὀλέκονται ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς 16.18 ; τίσασθαι μνηστῆρας ὑπερβασίης ἀλεγεινῆς Od. 3.206 ; auch plur., Il. 23.589, Od. 22.168 ; Hes. O. 830 ; Soph. Ant. 601.
ὑπερβασία
ὑπερβᾰσία, ἡ,
ὑπερβαίνω
- a transgression of law, trespass, Hom., Soph.: also in pl., Il.