ὑπερβατήριος
ὑπερβατήριος, of or for passing over
ὑπερβᾰτ-ήριος, ον,
- of or for passing over, ὑπερβατήρια θύειν (sc. ἱερά) Polyaen. 1.10.1; cf. διαβατήρια.
ὑπερβατήριος, ος, ον [ᾰ] qui concerne le trajet : ὑπερβατήρια (s. e. ἱερά) Polyen 1, 10, 1, sacrifice qu’on offre pour obtenir un heureux trajet.
Étym. ὑπερβαίνω.
ὑπερβατήριος, zum Uebergange gehörig, ὑπερβατήρια θύειν, sc. ἱερά, Opfer beim Uebergange über einen Fluß od. Berg darbringen, Polyaen. 10.10.