ὑπερπλούσιος
ὑπερπλούσιος, over-wealthy, exceeding rich
ὑπερπλούσιος, ον,
- over-wealthy, Arist. Pol. 1295b7.
ὑπερ·πλούσιος, ος, ον, excessivement ou extrêmement riche, Arstt. Pol. 4, 11, 5.
ὑπερπλούσιος, übermäßig reich, Arist. Pol. 4.11.
ὑπερπλούσιος
ὑπερ-πλούσιος, ον,
- over-wealthy, exceeding rich, Arist.