ὑπέρπολυς
ὑπέρπολυς, overmuch
ὑπέρπολυς, -πόλλη, -πολυ, Ion. ὑπέρπολλος, η, ον,
- overmuch, and in pl. over many, A. Pers. 794, Hp. Epid. 4.38, X. HG 3.2.26, D. 43.69:—ὑπέρπουλυ in Hp. Epid. 2.2.23.
ὑπέρ·πολυς, -πόλλη, -πολυ, excessivement ou extrêmement abondant, Eschl. Pers. 794 ; Xén. Hell. 3, 2, 26 ; Dém. 1073, 28 ; Plut. M. 4f.
Étym. ὑ. πολύς.
ὑπέρπολυς, übermäßig viel ; Aesch. Pers. 780 (Well. akzent. ὑπερπολλούς); Xen. Hell. 3.2.26 ; Dem. 43.69.
ὑπέρπολυς
- overmuch, in pl. over many, Aesch., Xen.