ὑπολαμβάνω
ὑπολαμβάνω, ὑπολαμβάνω, take up; understand, interpret; assume; reply, rejoin
ὑπολαμβάνω, also ὑπολάζυμαι (q. v.), late Dor. 3 pl. fut. -λαμψοῦνται Anon. Oxy. 410.99:—
- take up by getting under, as the dolphin did Arion, Hdt. 1.24, Pl. R. 453d; τοὺς νεοττοὺς ὑ. ἡ φήνη Arist. HA 619b34; τὸ κῦμα ὑ. τινά Clearch. 73; νεφέλη ὑ. τινά Act.Ap. 1.9.
- b bear up, support, Hdt. 4.72; ὑ. τοὺς ἐνδεεῖς Str. 14.2.5, cf. D.S. 19.67; ὑπέλαβές με πέμψας μοι τὰ κριθάρια BGU 48.3 (ii/iii A. D.).
- 2 take up, seize or come suddenly upon, ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα Il. 3.34, Od. 18.88; of a storm of wind, Hdt. 4.179; of a fit of madness, Id. 6.75; of a pestilence, ib. 27; of a river taking up earth thrown into it, Id. 2.150; of winds taking up water, ib. 25; of soldiers marching, δυσχωρία ὑπελάμβανεν αὐτούς, i. e. they came suddenly into difficult ground, X. HG 3.5.20: abs., ὑπολαβὼν πυρετός Hp. Epid. 5.20; of events, follow next, come next, ὑπέλαβε ναυμαχίη καρτερή Hdt. 8.12, cf. 6.27.
- 3 in discourse, take up what is said, interpret or understand it in a certain way, ταύτῃ ὑπολαμβάνεις ᾗ ἃν κακουργήσαις μάλιστα τὸν λόγον Pl. R. 338d; ὃν μὴ σὺ φράζεις, πῶς ὑπολάβοιμʼ ἂν λόγον; E. IA 523, cf. Pl. Euthd. 295c; ὑ. τι εἴς τινα understand it of, i. e. apply it to, him, Aeschin. 1.157; ὥσπερ ὁ ἀκούων ὑ. Arist. Rh. 1412a30; rejoin, retort, Pl. Lg. 875d, D. 22.10, etc.; πρός τι Th. 5.85; τι πρός τινας D. 20.146, cf. 23.93; ὑ. τινὶ ὅτι . . Pl. R. 598d; ὑ. ὡς . . X. Ath. 3.12, etc.: c. acc. et inf., reply that . ., Th. 5.49; ὑπολαμβάνεῖν χρὴ εἰ . . retort by asking whether . ., Lys. 13.82: abs., in dialogue, ἔφη ὑπολαβών, ὑ. ἔφη, ὑ. εἶπεν, he said in answer, Pl. R. 331d, Hdt. 7.101, Th. 3.113, etc.
- b take up, interrupt, μεταξὺ ὑ. X. An. 3.1.26; ἔτι λέγοντος αὐτοῦ ὑ. Id. Cyr. 5.5.35.
- 4 take up the conqueror, fight with him, Th. 8.105.
- 5 take up a charge, Id. 6.28; ὑ. τὴν ἐπιθυμίαν τινός take up and turn it to their own use, Luc. Cal. 17.
- II = ὑποδέχομαι, receive and protect, ὁ Κῦρος ὑπολαβὼν τοὺς φεύγοντας (the exiles) X. An. 1.1.7; admit a visitor, Pl. Smp. 212d; of a doctor, take in hand, treat a patient, Hp. Morb. 1.15 (Pass.).
- 2 accept or entertain a proposal, Hdt. 1.212, 3.146; δυσχερῶς ὑ. D. 57.35; μηδεὶς ὑπολάβῃ δυσκόλως ἐὰν . . take it amiss, ib. 59.
- III take up a notion, assume, suppose, freq. of an ill-grounded opinion, ὑ. θεῖον εἶναι τὸ ἐπαγγελλόμενον Hdt. 2.55; οὐκ ἂν ὑπέλαβον τοῦτον ἀντειπεῖν Antipho 3.3.2, cf. Pl. Phd. 86b, Prt. 343d; ἐὰν ὑπολάβῃ . . Ἀθήνῃσιν εἶναι, ὢν ἐν Λιβύῃ Arist. Metaph. 1010b10: an Adv. is freq. added to give the word a good sense, ὀρθῶς ὑ. Pl. Grg. 458e, Arist. EN 1145b21, καλῶς Id. Rh. 1404a1, etc.; βέλτιον ὑπελάβομεν εἶναι πάλιν γράψαι PCair.Zen. 36.15 (iii B. C.): with εἶναι omitted, assume or understand a thing to be so and so, τὰ φύματα τεχνικώτατον ὑπειληφέναι (sc. εἶναι) δεῖ δύνασθαι διαλύειν Hp. Medic. 10; τὸ χαλεπὸν κακὸν (sc. εἶναι) ὑ. Pl. Prt. 341b; ὑ. τὸν Ἔρωτα ἕν τι τῶν ὄντων Id. Phdr. 263d; ὑ. τι ὡς ὂν . . Id. Prm. 134c; τὸν αἰθέρα τῇδέ πῃ ὑ. conceive of the word αἰθήρ somewhat in this way, Id. Cra. 410b; οὕτως ὑ. περί τινος Isoc. 3.26, cf. D. 18.269: simply c. acc., καίπερ ὑπειληφὼς ταῦτα though I assume this to be so, Id. 19.3, cf. Arist. Metaph. 1005b26; τίς σε ἀναγκάσαι δύναται ὑπολαβεῖν τι ὧν οὐ θέλεις; Arr. Epict. 2.6.21; ὃ βούλει, ὑπολάμβανε ib. 1.10.4; ὑ. πλῆθος ὡρισμένον Arist. Metaph. 1073b13; ὑ. ὅτι . . Id. Pol. 1301a25:—Pass., τοιοῦτος ὑπολαμβάνομαι Isoc. 12.5, cf. Arist. Rh. 1366a26; ὑ. μειζόνως ἢ κατὰ τὴν ἀξίαν Isoc. 11.24, cf. D. 23.6; ἡ ὑπειλημμένη ἀρετή Id. 14.1; ὅπως ποθʼ ὑπείλημμαι περὶ τούτων ἀρκεῖ μοι I am content with whatever opinion of me has been formed in these matters, Id. 18.269: c. inf., τῇ φιλανθρωπίᾳ ἢν ἔχειν ὑπείληψαι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις Isoc. Ep. 4.9, cf. Arist. Rh. 1383b8; ὑπολαμβάνεται δεδωκέναι is understood to have granted, Id. SE 178a20: τὸ ὑποληφθὲν πᾶν, = πᾶσα ὑπόληψις (ΙΙ), Men. 249.7.
- 2 suspect, disbelieve, X. Ages. 5.6, unless ὅ τι ὑπολαμβάνουσί τινες ταῦτα οὐκ ἀγνοῶ means ‘I know how some people regard it’.
- IV draw away, seduce, ὑ. μισθῷ μείζονι τοὺς ναυβάτας Th. 1.121, cf. 143; Κέρκυραν ib. 68.
- 2 take away, remove, seize, τοῖς ἐπικούροις φράσας τὰ ὅπλα ὑπολαβεῖν ordering his bodyguard to remove the arms (of the citizens), Id. 6.58.
- 3 receive, ἀποτίσει . . ὃ ὑπείληφεν . . ἀργυρικὸν κεφάλαιον Mitteis Chr. 220.21 (i A. D.), cf. BGU 709.19 (ii A. D.).
- V ὑ. ἵππον, as a term of horsemanship, hold up the horse, check him in his course, X. Eq. 7.15, 9.5.
ὑπο·λαμβάνω (f. ὑπολήψομαι, ao. 2 ὑπέλαβον, etc.)
I prendre par-dessous :
1 porter sur son dos, acc. Hdt. 1, 24 ; Plat. Rsp. 453d ; en parl. d’une vague, soulever, acc. Cléarq. (Ath. 332e) ; d’un nuage, enlever, acc. NT. Ap. 1, 9 ||
2 prendre sous le bras, soutenir (un homme ivre) acc. Plat. Conv. 212d ||
3 prendre par en bas, c. à d. embrasser les genoux pour supplier, acc. DH. 7, 54 ||
4 prendre pour mettre sous, fourrer, cacher : τι ὑπὸ τὸ ἱμάτιον, Plut. M. 234b, qqe ch. sous son vêtement ||
II accueillir :
1 accueillir amicalement, traiter en hôte, recueillir : φεύγοντας, Xén. An. 1, 1, 7, des fuyards ||
2 soutenir, protéger : τοὺς ἐνδεεῖς, Str. 653, etc. les indigents ; d’où donner ses soins à, soigner (un malade) Hpc. 452, 3 ||
3 faire bon accueil à, approuver : λόγον, Hdt. 1, 212 ; 3, 146, une parole, une proposition, une déclaration ||
III prendre ou recevoir ensuite : δυσχωρία ὑπελάμβανεν αὐτούς, Xén. Hell. 3, 5, 20, ils arrivaient dans une région difficile ; d’où sans rég. succéder, suivre, survenir : ἡ ναυμαχίη ὑπολαβοῦσα, Hdt. 6, 27, le combat naval qui suivit ; particul. avec ou sans λόγον : ὑ. τὸν λόγον, Att. prendre la parole après qqn ; abs. : ὁ δὲ ὑπολαβὼν ἔφη, Hdt. 7, 101 ; Thc. 3, 113, et ayant pris la parole, il dit ; qqf. prendre la parole en interrompant : ἔτι λέγοντος αὐτοῦ ὑπολαβὼν εἶπε, Xén. Cyr. 5, 5, 35, comme il parlait encore, Cyrus prit la parole et dit ; p. suite, répondre, Thc. 5, 85 ; τι, Dém. 596, 14 ; 638, 17, etc. qqe ch. ; avec ὅτι, Plat. Rsp. 598d ; Dém. 600, 23 ; ὅτι ou ὡς, Xén. Ath. 3, 12 ; Dém. 600, 20, répondre que ; avec une prop. inf. Thc. 5, 49, m. sign. ; ὑπ. τι πρός τινα, Dém. 501, 25, objecter qqe ch. à qqn ; τι πρός τι, Dém. 594, 21, objecter une chose à une autre ||
IV prendre à l’improviste, surprendre : ναῦς πεπλανημένας, Thc. 8, 105, des vaisseaux dispersés ; αὐτὸν ὑπέλαβε μανίη νοῦσος, Hdt. 6, 75, il fut atteint d’une folie subite ||
V intercepter, arrêter :
1 t. d’équit. : ἵππον, Xén. Eq. 7, 15 ; 9, 5, retenir ou modérer un cheval ||
2 t. de méd. enrayer un mal, l’arrêter à son origine, Hpc. 21, 22 ||
VI prendre en dessous, c. à d. :
1 prendre secrètement : τὰ ὅπλα, Thc. 6, 58, les armes ||
2 s’emparer par des moyens détournés de, attirer à soi par des voies détournées, détacher d’un parti : acc. Thc. 1, 68 ; μισθῷ μείζονι τοὺς ξένους, Thc. 1, 143, débaucher les troupes mercenaires par l’offre d’une plus forte solde ||
VII en parl. de l’intelligence :
1 concevoir : τι τῇ διανοίᾳ, Eschn. Tim. § 49 Baiter-Sauppe, qqe ch. dans son esprit, d’où abs. concevoir, comprendre : λόγον, Eur. I.A. 523 ; τι, Plat. Euthyd. 295b, un discours, qqe ch. ; ὑπ. ὀρθῶς, Plat. Gorg. 458e, comprendre bien ; ὑπ. κάλλιστα, Plat. Theæt. 159b, comprendre tout à fait bien ; τὸν Ἔρωτα ἕν τι, etc. Plat. Phædr. 263d, concevoir l’amour comme une chose, etc. ; τι ὡς, etc. Plat. Parm. 134c, comprendre qqe ch. comme, etc. ; abs. comprendre là-dessous, c. à d. vouloir dire par là, Arstt. Rhet. 3, 11 ||
2 penser, croire, être d’avis : οὕτω περὶ αὐτῶν ὑπειλήφαμεν, Isocr. 32b, voilà ce que nous pensons d’eux ; τούτους ὑπ. φρονίμους, Plat. 2 Alc. 140e, tenir ceux-là pour sensés ; avec ὅτι, Plat. Phæd. 86b ; avec un inf. Xén. Cyr. 5, 4, 49 ; avec une prop. inf. Plat. Phæd. 86b ; au pass. ὑπολαμβάνομαι, on pense de moi que, etc., je passe pour, etc. Isocr. 233d ; Dém. 178, 8 ; 623, 5 ; Arstt. Rhet. 1, 9, etc.
1. van onder (vast)nemen, op de rug nemen:
2. (plotseling) grijpen, overvallen:
3. het woord overnemen, onderbreken:
4. opnemen (gastvrij):
5. opvatten, aannemen, uitleggen:
ὑπολαμβάνω, (λαμβάνω), darunter od. darein aufnehmen, auffangen, z.B. vom Delphin, der den Arion auf seinen Rücken aufnimmt, δελφῖνα λέγουσιν ὑπολαβόντα αὐτὸν ἐξενεῖκαι ἐπὶ Ταίναρον Her. 1.24 ; vgl. Plat. Rep. V.453d, Symp. 212d ; dah. gastfreundlich aufnehmen, in Schutz nehmen, Xen. An. 1.1.7 ; δυσχωρία ὑπελάμβανεν αὐτούς, d.i. sie kamen in eine schwierige Gegend, Xen. Hell. 3.5.20 ; oft λόγον, eine Rede gut aufnehmen, einen Vorschlag annehmen, Her. 1.212, 3.146 ; τὸν αὐτὸν λόγον οὐχ ὁμοίως ὑπολ. μὴ μετὰ τῆς αὐτῆς διανοίας λεγόμενον Isocr. 4.130. Auch die Rede eines Andern so aufnehmen, daß man darauf erwidert, Her. 1.11 ; τὶ πρός τι, Thuc. 5.85 ; ὁ δὲ ὑπολαβὼν εἶπε Her. 7.101 ; Thuc. 3.113 und öfter, wie Xen. Cyr. 2.2.2 u. öfter ; Plat. u. Folgde ; auch ohne λόγον, entgegnen, widersprechen, Dem. 22.4 u. öfter ; μεταξὺ ὑπολαμβάνειν, Einem mitten in die Rede fallen, ihn unterbrechen, vgl. ἔτι λέγοντος αὐτοῦ ὑπολαβὼν εἶπε Xen. Cyr. 5.5.35 ; Pol. u. Sp. – Uebh. gut oder übel aufnehmen, auslegen, verstehen, ὃν μὴ σὺ φράζεις, πῶς ὑπολάβοιμʼ ἂν λόγον Eur. I.A. 523 ; ἴσως γάρ τοι σοῦ ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω Plat. Gorg. 458e ; ὑπολαμβάνεις γὰρ δή πού τι ὃ λέγω Euthyd. 295b ; ἴσως οἱ Κεῖοι καὶ τὸ χαλεπὸν ἢ κακὸν ὑπολαμβάνουσιν ἢ ἄλλο τι, verstehen darunter, Prot. 341b ; ὁ Λυσίας ἠνάγκασεν ἡμᾶς ὑπολαβεῖν τὸν Ἔρωτα ἕν τι τῶν ὄντων Phaedr. 263d ; annehmen, meinen, glauben, τί οὖν αἴτιον εἶναι ὑπολαμβάνω Apol. 40b, u. öfter ; ὅπερ ὑπολάβοιεν ἂν οἱ πολλοί Phil. 51e ; Xen. Cyr. 6.1.26 ; οὕτω περὶ αὐτῶν ὑπειλήφαμεν Isocr. 3.26 ; ἐβουλόμην, ὥσπερ ὠφέλιμόν ἐστι, οὕτω καὶ φιλάνθρωπον αὐτὸ παρὰ τοῖς πολλοῖς ὑπειλῆφθαι Lycurg. 3, wie ἀρετὴν ἐλάττω τῆς ὑπειλημμένης παρὰ τοῖς ἀκούουσιν Dem. 14.1 ; καίπερ ὑπειληφὼς τάδε 19.3. – Wie δέχεσθαι, den Angriff aufnehmen, aushalten, Thuc. 8.105 ; unvermerkt, heimlich, listig nehmen, 1.68, 121, 143. – Von Begebenheiten, der Zeit nach gleich darauf folgen, ἡ ναυμαχίη ὑπολαβοῦσα, die darauf folgende Seeschlacht, Her. 6.27 ; τοὺς δὲ λοιμὸς ὑπολαβὼν ἀπήνεικε, die darauf folgende Pest, ibd., wo man den accus. aber auch darauf beziehen kann, wie κατελθόντα αὐτὸν ὑπέλαβε μανίη νοῦσος, 6.75, es ergriff oder befiel ihn darauf ; vgl. καί μιν ὑπολαβεῖν ἄνεμον βορῆν καὶ ἀποφέρειν πρὸς τὴν Λιβύην, 1.179, 7.170, 8.118.
Bei Xen. equit. 7.15 Kunstausdruck des Reitens, ὑπολαμβάνειν ἵππον, das Pferd vorhalten, halbe Parade geben.
Bei Xen. equit. 7.15 Kunstausdruck des Reitens, ὑπολαμβάνειν ἵππον, das Pferd vorhalten, halbe Parade geben.
Strong 5274 (KJV)
1. to take or bear up (by supporting from beneath): c. acc pers., Ac 1:9.
2. to receive, welcome, entertain (Xen.): III Jo 8.
3. to catch up in speech (Hdt., al.; Jb, ll. c.): Lk 10:30.
4. Of mental action, to assume, suppose (Xen., al.; To, Wis, III Mac, ll. c.): Ac 2:15; seq. ὅτι (v. Bl., § 70, 2), Lk 7:43.†
ὑπολαμβάνω
fut. -λήψομαι
aor2 ὑπ-έλαβον
perf. -είληφα
- Ito take up by getting under, as the dolphin did Arion, Hdt.: to receive into its bosom, NTest.
- bto bear up, support, Hdt.
- cto take by the hand, Plat.
- 2to seize or come suddenly upon, of fear, Hom.; of a fit of madness, a pestilence, Hdt.; δυσχωρία ὑπελάμβανεν αὐτούς, i. e. they came suddenly into difficult ground, Xen.; then, of events, to follow next, come next, Hdt.
- 3to take up the discourse and answer, to reply, rejoin, retort, Thuc., Plat., etc.:— absol., in dialogue, ἔφη ὑπολαβών, ὑπ. ἔφη, ὑπ. εἶπεν he said in answer, Hdt., Thuc., etc.
- bto take up, interrupt, Xen.
- 4to take up the conqueror, fight with him, Lat. excipere, Thuc.
- 5to take up a charge, Thuc.
- II= ὑποδέχομαι, to receive and protect, Xen.
- 2to accept or entertain a proposal, Hdt., Dem.
- IIIto take up a notion, assume, suppose, c. inf., Hdt., Plat.:—the inf. omitted, to conceive of a thing as being so and so, Plat.; καίπερ ὑπειληφὼς ταῦτα though I assume this to be so, Dem.: —Pass., τοιοῦτος ὑπολαμβάνομαι Isocr.
- 2to apprehend a thing, Eur., Plat.
- 3to suspect, disbelieve, Xen.
- IVto take secretly, Thuc.
- 2to draw off from duty, seduce, Thuc.
- Vὑπ. ἵππον, as a term of horsemanship, to hold up or to check the horse, Xen.
-
…ἀλλὰ πᾶς γʼ ἂν εἴποι ὅτι ὁ ἰατρὸς ἥμαρτεν καὶ ὁ ἄρχων ἥμαρτεν. τοιοῦτον οὖν δή σοι καὶ ἐμὲ ὑπόλαβε νυνδὴ ἀποκρίνεσθαι · τὸ δὲ ἀκριβέστατον ἐκεῖνο τυγχάνει ὄν, τὸν ἄρχοντα, καθʼ ὅσον ἄρχων ἐστίν, μὴ ἁμαρτάνειν…
Plato, Republic
-
…; ἐγὼ ὑμῖν ἐρῶ · κινδυνεύει γάρ μοι τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο ἀγαθὸν γεγονέναι, καὶ οὐκ ἔσθʼ ὅπως ἡμεῖς ὀρθῶς ὑπολαμβάνομεν, ὅσοι οἰόμεθα κακὸν εἶναι τὸ τεθνάναι. μέγα μοι τεκμήριον τούτου γέγονεν · οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἠναντιώθη…
Plato, Apology
-
…ὦ Σώκρατες, ὁ Πολέμαρχος, σαφέστατά γε. ἐὰν σύ γʼ, ἔφη, αὐτῷ μαρτυρήσῃς, ὁ Κλειτοφῶν ὑπολαβών. καὶ τί, ἔφη, δεῖται μάρτυρος ; αὐτὸς γὰρ Θρασύμαχος ὁμολογεῖ τοὺς μὲν ἄρχοντας ἐνίοτε ἑαυτοῖς κακὰ προστάττειν…
Plato, Republic
-
…φθονήσω · ἀλλὰ πότερον ὑμῖν, ὡς πρεσβύτερος νεωτέροις, μῦθον λέγων ἐπιδείξω ἢ λόγῳ διεξελθών ; πολλοὶ οὖν αὐτῷ ὑπέλαβον τῶν παρακαθημένων ὁποτέρως βούλοιτο οὕτως διεξιέναι. δοκεῖ τοίνυν μοι, ἔφη, χαριέστερον εἶναι μῦθον ὑμῖν λέγειν. ἦν…
Plato, Protagoras
-
…καὶ αὐτὸς ἐκαλλυνόμην τε καὶ ἡβρυνόμην ἂν εἰ ἠπιστάμην ταῦτα · ἀλλʼ οὐ γὰρ ἐπίσταμαι, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι. ὑπολάβοι ἂν οὖν τις ὑμῶν ἴσως · ἀλλʼ, ὦ Σώκρατες, τὸ σὸν τί ἐστι πρᾶγμα ; πόθεν αἱ διαβολαί…
Plato, Apology
-
…δὲ οὐδαμοῦ περὶ ταύτην τὴν πρᾶξιν οὔτʼ ἐν ἔργῳ οὐδενὶ οὔτʼ ἐν λόγῳ ἠναντίωταί μοι. τί οὖν αἴτιον εἶναι ὑπολαμβάνω ; ἐγὼ ὑμῖν ἐρῶ · κινδυνεύει γάρ μοι τὸ συμβεβηκὸς τοῦτο ἀγαθὸν γεγονέναι, καὶ οὐκ ἔσθʼ ὅπως ἡμεῖς ὀρθῶς…
Plato, Apology
-
…ὦ Σώκρατες, ἔφη, μουσικὴν ποίει καὶ ἐργάζου. καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον…
Plato, Phaedo
-
…, ὦ Σώκρατες, εἴπερ γε ἃ διανοοῦμαι χρὴ λέγειν. ἀλλʼ ἄρα, ὦ Ἱππόκρατες, μὴ οὐ τοιαύτην ὑπολαμβάνεις σου τὴν παρὰ Πρωταγόρου μάθησιν ἔσεσθαι, ἀλλʼ οἵαπερ ἡ παρὰ τοῦ γραμματιστοῦ ἐγένετο καὶ κιθαριστοῦ καὶ παιδοτρίβου ; τούτων…
Plato, Protagoras
-
…μαντεύῃ. ἀλλʼ οὐ μέντοι, ἦν δʼ ἐγώ, ἀποκνητέον γε τῷ λόγῳ ἐπεξελθεῖν σκοπούμενον, ἕως ἄν σε ὑπολαμβάνω λέγειν ἅπερ διανοῇ. ἐμοὶ γὰρ δοκεῖς σύ, ὦ Θρασύμαχε, ἀτεχνῶς νῦν οὐ σκώπτειν, ἀλλὰ τὰ δοκοῦντα…
Plato, Republic
-
…ἡμῖν τοῖς ἥττοσιν ἐκείνου συμφέρον ἅμα καὶ δίκαιον. βδελυρὸς γὰρ εἶ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, καὶ ταύτῃ ὑπολαμβάνεις ᾗ ἂν κακουργήσαις μάλιστα τὸν λόγον. οὐδαμῶς, ὦ ἄριστε, ἦν δʼ ἐγώ · ἀλλὰ σαφέστερον εἰπὲ τί…
Plato, Republic