ὑπόλεπτος
ὑπόλεπτος, somewhat fine
ὑπόλεπτος, ον,
- somewhat thin, ῥόος Aret. SD 2.11, cf. Luc. Philops. 34, Ael. NA 16.15.
ὑπό·λεπτος, ος, ον, un peu mince, grêle, Arét. Caus. m. diut. 2, 11 ; Luc. Philops. 34 ; El. N.A. 16, 15.
Étym. ὑ. λεπτός.
ὑπόλεπτος, etwas dünn, sein, zart ; Philostr. imagg. 2.29 ; Luc. Philops. 37.
ὑπόλεπτος
ὑπό-λεπτος, ον,
- somewhat fine, Luc.