ὑπολαμπής
ὑπολαμπής, shining with inferior lustre
ὑπολαμπ-ής, ές,
- shining with inferior lustre, σάκος . . ἠλέκτρῳθʼ ὑπολαμπὲς ἔην, χρυσῷ τε φαεινῷ λαμπόμενον Hes. Sc. 142.
ὑπολαμπής, ής, ές, qui jette une faible lueur, Hés. Sc. 142.
Étym. ὑπολάμπω.
ὑπολαμπής, ές, darunter glänzend, durchschimmernd, ἠλέκτρῳ, Hes. Sc. 142 ; – etwas leuchtend, glänzend.
ὑπολαμπής
ὑπο-λαμπής, ές
- shining with inferior lustre, Hes.