ὑποληπτέον

ὑποληπ-τέον, (ὑπολαμβάνω)

• one must suppose, understand, regard, τἆλλα . . τὸν αὐτὸν τρόπον ὑ. Pl. Tht. 156e; οὕτως ὑ. περί τινος Id. R. 613a: c. inf., Arist. PA 648a14; τίνα . . ἔχον δύναμιν αὐτὸ ὑ.; Pl. Ti. 49a.
• • II one must answer, Eust. 1172.26.