ὑποληπτέος

ὑποληπτέος, adj. verb. zu ὑπολαμβάνω, anzunehmen ; Plat. Theaet. 156c ; οὕτως ἄρα ὑποληπτέον περὶ τοῦ δικαίου ἀνδρός, ὡς … Rep. X.613a.

ὑποληπτέος, ον, verb. adj. of ὑπολαμβάνω

• one must suppose, understand, think of, Plat.