ὑποληπτικός
ὑποληπτικός, of/for understanding
ὑποληπ-τικός, ή, όν,
- of or for understanding, δύναμις ὑποληπτική τινος Pl. Def. 414c, cf. M.Ant. 3.9. Adv. -κῶς Id. 7.16.
ὑποληπτικός, ή, όν, qui concerne la faculté de penser, Plat. Def. 414c ; M. Ant. 3, 9.
Étym. ὑπολαμβάνω.
ὑποληπτικός, ή, όν, zum Meinen oder Schließen gehörig ; δύναμις ὑπολ., die Fähigkeit zu meinen od. zu schließen, Plat. def. 414c ; M.Anton. 3.9.