ὑπομίγνυμι
ὑπο·μίγνυμι [νῡ]
1 tr. ajouter en mêlant, mêler, mélanger : τι, Plat. Tim. 71b ; Plut. M. 676b, qqe ch. ; τί τινι, Plat. Tim. 74d, une ch. à une autre ; au pass. Plat. Phil. 47a ||
2 intr. s’introduire furtivement dans, dat. Thc. 8, 102.
ὑπομίγνυμι, [νῡ], (μίγνυμι), daruntermischen, beimischen ; Plat. Tim. 71b ; τὸ ὑπομεμιγμένον τῆς λύπης Phil. 47a ; – übertr., heimlich herankommen, hinkommen, ὑπομίξαντες τῇ Χερσονήσῳ Thuc. 8.102.