ὑπομεμψίμοιρος
ὑπομεμψίμοιρος, somewhat discontented with his lot
ὑπομεμψίμοιρος [ῐ], ον,
- querulous, Cic. Att. 6.1.2.
ὑπο·μεμψίμοιρος, ος, ον [ῐ] un peu mécontent de son sort, Cic. Att. 6, 1.
ὑπομεμψίμοιρος, etwas unzufrieden mit seinem Schicksale, Cic. Att. 6.1.
ὑπομεμψίμοιρος
ὑπο-μεμψίμοιρος, ον,
- somewhat discontented with his lot, Cic.