ὑπομένω

ὑπομένω, fut. -μενῶ cj. in Epicur. Ep. 1 p.7 U.:—

• stay behind, Od. 10.232, 258, Th. 5.14, Lys. 13.12, etc.; ἐν Σπάρτῃ Hdt. 6.51, 7.209; ὑπόμεινον ἕως ἂν παραγένηται PSI 4.322.4 (iii B. C.): also, remain alive, Hdt. 4.149: of things, to be left behind, remain, ὑπέμεινε τὸ παχύτερον Gal. 7.664, cf. Sor. 1.88, al.: generally, to be permanent, Arist. Cat. 5a28.
• • II trans.,
  • • 1 c. acc. pers., abide or await another, διὰ τοῦτό σε οὐχ ὑπέμενον X. An. 4.1.21; esp. await his attack, bide the onset, Il. 14.488, 16.814, al., Hdt. 3.9, 4.3, al., App. BC 5.81; ὑ. τὰς Σειρῆνας abide their presence, X. Mem. 2.6.31; of evils, κακῶν ὅσα ἡμᾶς ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὑ. Pl. Phdr. 250c, cf. Plb. 1.81.3.
    • 2 c. acc. rei, to be patient under, abide patiently, submit to any evil that threatens one, δουλείαν Th. 1.8; πόνον X. Mem. 2.1.3; ἀλγηδόνα Pl. Grg. 478c; αἰσχρόν τι Id. Ap. 28c, cf. Ti. 49e; δούλειον ζυγόν Id. Lg. 770e; τοὺς ἄλλους λόγους Isoc. 8.65; face, τὴν μέλλουσαν δουληΐην Hdt. 6.12; τὸ ἀγώνισμα τόλμης δεῖται τὸν κίνδυνον ὑπομεῖναι Gorg. 8, cf. Isoc. 6.70; ἀπειλάς D. 21.3; face up to, λόγον Pl. Hp.Ma. 298d; οὐχ ὑπέμειναν τὰς δωρεάς they could not abide the gifts, i. e. scorned to accept them, Isoc. 4.94; ὑ. τὴν κρίσιν await oneʼs trial, Aeschin. 2.6, cf. And. 1.121, Lys. 20.6: generally, wait for, τὴν ἑορτήν Th. 5.50; μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον could not endure his great bliss, i. e. it turned his head, Pi. P. 2.26.
    • 3 abs., stand oneʼs ground, stand firm, Il. 5.498, 15.312, Hdt. 6.96; ἐς ἀλκὴν ὑ. Th. 3.108; ἐς χεῖρας Id. 5.72; ἀνδρικῶς ὑ. Pl. Tht. 177b; ὑπομένων καρτερεῖν endure patiently, Id. Grg. 507b; ὑ. καὶ καρτερεῖν Id. La. 193a.
    • 4 c. inf., submit, bear, or dare to do a thing, wait to do, οὐδʼ ὑπέμεινε γνώμεναι he did not wait for us to know him, Od. 1.410; ὑ. πονεῖν he submitted to toil, X. Mem. 2.2.5, cf. 2.7.11, Pl. Lg. 869c, D. 18.204, PCair.Zen. 8.22 (iii B. C.), Phld. Ir. p.46 W., etc.; ἀξιωθεὶς ὑπέμεινε γυμνασιαρχῆσαι IG 12(3).331.16 (Thera, iii/ii B. C.).
    • 5 with part. relating to the subject, εἰ ὑπομενέουσι χεῖρας ἐμοὶ ἀνταειρόμενοι if they shall dare to lift hand against me, Hdt. 7.101, cf. 209; ὑπομένεις με κηδεύων you persist in . ., S. OT 1323 (lyr.); οὐχ ὑπομένει ὠφελούμενος he submits not to be helped, Pl. Grg. 505c; πολύποδες ὑ. τεμνόμενοι Arist. HA 534b28.
    • 6 with part. relating to the object, ὑ. Ξέρξην ἐπιόντα await his coming, Hdt. 7.120, cf. Pl. Phd. 104c, Mx. 241a; οὐ . . γὰρ ἀπʼ αὐτοῦ χωριζόμενον τὸ βρέφος ὑπέμενεν (sc. τὸ θηρίον) it (the elephant) could not bear the infantʼs being removed, Phylarch. 36 J.: c. gen. part., φιλοῦντος ὑ. submit to his kissing, Ael. VH 12.1.
    • 7 in App. BC 5.54, ὑ. τῇ Ἀντωνίου γνώμῃ is prob. f. l. for ἐπιμεμενηκώς.
    • 8 promise, c. fut. inf., Iamb. VP 8.36.
    • 9 admit of, like δέχομαι III.3, D.H. Isoc. 2; φοινίκων βάλανοι αἱ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν . . οὐδὲ τὴν ἀπόθεσιν ὑπομένουσιν Gal. Vict.Att. 12.
    • 10 τὴν ναυτίαν οὐχ ὑπομένουσιν do not suffer from seasickness, Sor. 1.49; ἀλλοκότους φαντασίας τῆς ψυχῆς ὑπομενούσης experiencing, ib. 39, cf. 31, al.; ὅταν ἔμφραξιν ὑπομένῃ ὁ πόρος χωρὶς αἰτίας undergoes obstruction, Aët. 7.50.

ὑπομένω, (μένω), zurückbleiben, an seiner Stelle bleiben, stehen bleiben, Od. 10.232, 258 ; Soph. O.R. 1323 ; im Lande bleiben, Her. 7.209 ; am Leben bleiben, 4.149 ; – stehen bleiben, um einen feindlichen Angriff abzuwarten und zurückzuschlagen, Stand halten, sowohl absolut, Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες Il. 5.498, Her. 6.96, 9.23, als c. accus., den Angriff, den Feind erwarten, ὁ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴν Πηνελέοιο Il. 14.488, οὐδʼ ὑπέμειναν Πάτροκλον 16.814, vgl. 17.25, 175 ; eben so Her. 7.120 ; Thuc. oft ; οἷα ἐπιόντα ὑπέμειναν κατά γε γῆν καὶ κατὰ θάλατταν Plat. Menex. 241a ; ἀνδρικῶς ὑπομεῖναι, im Ggstz von ἀνάνδρως φεύγειν, Theaet. 177b ; πῶς τὸ σὸν ἔγχος ἂν δύναιτο ὑπομεῖναι ; Eur. Rhes. 463 ; Xen. Cyr. 7.1.30, An. 6.3.26 ; – abwarten, τὴν ἑορτήν Thuc. 5.50 ; – übh. ausharren, ausdauern, καὶ καρτερεῖν Plat. Lach. 193b, vgl. Gorg. 507b ; und wie τλῆναι, über sich gewinnen, wagen, c. inf., οὐδʼ ὑπέμεινε γνώμεναι, er wartete nicht ab, daß man ihn kennen lerne, Od. 1.410 ; c. partic., ὑπομενέουσι χεῖρας ἐμοὶ ἀνταειρόμενοι, sie werden sich erdreisten, die Hände gegen mich zu erheben, Her. 7.101 ; vgl. Jacobs Ach.Tat. 660 ; – ertragen, erdulden, sich gefallen lassen, ὑπομένον καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα Plat. Phaed. 102e ; auch ἀλγηδόνα, Gorg. 478c ; δούλειον ζυγόν Legg. VI.770e ; τὴν πολιορκίαν Pol. 1.24.11, u. ä. oft ; τοὺς νόμους Dem. 24.135 ; ἀπειλάς 21.3 ; φωνήν Aesch. 2.1 ; κρίσιν Lys. 13.63 ; Ggstz von ἀκολουθέω, Isocr. 4.35 ; ἀγῶνας 4.52 ; τὰς δωρεὰς οὐχ ὑπέμειναν, sie ließen sich die Geschenke nicht gefallen, verschmähten sie, 4.94. – erwarten, ὅσα ἡμᾶς ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὑπέμενεν Plat. Phaedr. 250c ; Xen. An. 4.1.21 ; ἡ κόλασις ὑπομένει αὐτόν Pol. 1.81.3.

†ὑπομένω

[ὑπο- 12 (the prefix in the first sense app. pointing vaguely the contrast with those who do not remain).]

Aor. ὑπέμεινα Od. 10.258.

3 sing. ὑπέμεινε Il. 14.488, Il. 16.814, Il. 17.25 : Od. 1.410, Od. 10.232.

3 pl. ὑπέμειναν Il. 5.498, Il. 15.312.

Infin. ὑπομεῖναι Il. 17.174.

• • 1

    To remain where one is, stay behind: εὐρύλοχος ὑπέμεινεν Od. 10.232. Cf. Od. 10.258.

    To remain or stay for some purpose.

    With infin.: οὐδʼ ὑπέμεινε γνώμεναι (for one to know him) Od. 1.410.

  • 2

    To await the onset of (an attacking foe), stand up to (him): Πάτροκλον Il. 16.814. Cf. Il. 17.25, 174.

    Sim.: ἐρωὴν πηνελέωο Il. 14.488.

    Absol., to await the foe, stand firm, stand one’s ground: Ἀργεῖοι ὑπέμειναν ἀολλέες Il. 5.498, Il. 15.312.

ὑπομένω

• 1support μακρὸν οὐχ ὑπέμεινεν ὄλβον (sc. Ἰξίων) P. 2.26

ὑπομένω , aor. ὑπέμεινα, inf. ὑπομεῖναι: remain, wait, sustain, withstand.

ὑπομένω fut. -μενῶ aor1 ὑπ-έμεινα

• • Ito stay behind, survive, Od., Hdt., Attic
  • IItrans.,
  • • 1c. acc. pers. to await another, to await his attack, bide the onset, Il., Hdt.; ὑπ. τὰς Σειρῆνας to abide their presence, Xen.
    • 2c. acc. rei, to be patient under, abide patiently, submit to, Hdt., Thuc., etc.; ὑπ. τὴν κρίσιν to await oneʼs trial, Aeschin.: to wait for, τὴν ἑορτήν Thuc.
    • 3absol. to stand oneʼs ground, stand firm, Il., Hdt., etc.; ὑπομένων καρτερεῖν to endure patiently, Plat.
    • 4c. inf. to submit or dare to do a thing, wait to do, persist in doing, like Lat. sustinere, Od., Xen.
    • 5so with part. relating to the subject, εἰ ὑπομενέουσι χεῖρας ἀνταειρόμενοι if they shall dare to lift their hands, Hdt.; ὑπομένει ὠφελούμενος he submits to be helped, Plat.:—with part. relating to the object, ὑπ. Ξέρξεα ἐπιόντα to await his attack, Hdt., etc.