ὕψωσις
ὕψωσις, a raising high
ὕψ-ωσις, εως, ἡ,
- a raising high, τοῦ βραχίονος Gal. 18(1).324, cf. 18(2).472.
- 2 hill, eminence, Str. 7.5.10 (pl.).
- II metaph., exalting, glorifying, αἱ ὑ. τοῦ Θεοῦ LXX Ps. 149.6.
ὕψωσις, εως (ἡ)
1 action d’élever, élévation, Gal. 18, 1, 324 ||
2 fig. exaltation, glorification, Spt. Ps. 149, 6.
Étym. ὑψόω.
ὕψωσις, εως, ἡ, das Erhöhen, die Erhebung, αἱ ὑψώσεις Ggstz von τὰ ἐπιπεδώτερα Strab. 7.5.10.