ὑψόφωνος
ὑψόφωνος, with high, shrill voice
ὑψόφωνος, ον,
- with high, shrill voice, Hp. Epid. 1.19 (om. Littré with Gal. and 3 codd.).
ὑψό·φωνος, ος, ον, à la voix élevée ou forte, Hpc. 955d.
Étym. ὕψι, φωνή.
ὑψόφωνος, mit hoher od. lauter Stimme, Hippocr.