ὑψιχαίτης
ὑψιχαίτης, long-haired
ὑψῐ-χαίτης, ου, ὁ,
- perh. = βαθυχαίτης, Pi. P. 4.172; cf. εὐρυχαίτης.
ὑψι·χαίτης, ου [ῐ] adj. m. à la chevelure relevée ou à la longue chevelure, Pd. P. 4, 306.
Étym. ὕ. χαίτη.
ὑψιχαίτης, ὁ, mit hoher Mähne, langem Haupthaar, Pind. P. 4.172 ἀνέρες.
For Pindar, see also: ὑψιχαίτας
ὑψιχαίτης
ὑψῐ-χαίτης, ου, ὁ,
χαίτη
- long-haired, Pind.