φαάντερος
φαάντερος, brighter
φᾰάντερος, α, ον, Ep. Comp. of φαεινός,
- more brilliant, AP 9.210: Sup. φᾰάντατος, η, ον, brightest, ἀστήρ Od. 13.93.
φαάντερος, α, ον, plus brillant, Nonn. D. 40, 384 ; Anth. 9, 210.
Étym. cp. d’un adj. inus. ; cf. le préc.
φαάντερος, unregelm. Kompar. zu φαεινός, glänzender, leuchtender, heller, Nonn. 40.384.
φαάντερος, α, ον
Epic comp. of φαεινός
- brighter, Anth.